![](https://www.tootstubing.com/catalog/images/Drama%20Mask%201.jpg)
Την ιστορία την μοιράστηκε, γιατί του είπα πάνω στην κουβέντα μας, ότι μου φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η προοπτική σπουδών σε μια δραματική σχολή. Δεν φάνηκε να τον ξάφνιασε η ανακοίνωση μου αυτή πάντως. Με ρώτησε αν πιστεύω ότι θα είμαι καλός και αν έχω κόμπλεξ με τον κόσμο. Και καταλήξαμε να κάνουμε αυτοσχεδιασμούς, όπως έκανε ο φίλος του όταν παρακολουθούσε μαθήματα εκεί.
Τι είναι αυτοσχεδιασμός; Πολύ απλά παίρνεις 2-3 άτομα, και τους ζητάς να βρεθούν σε μια κατάσταση. Δεν τους δίνεις λόγια, δεν τους καθοδηγείς να φέρουν την τροπή κάπως και τους δίνεις μόνο βασικά στοιχεία του χαρακτήρα που υποδύονται. Απλά κυλάει όπως θα το χειριστούν. Μου φάνηκε πραγματικά ενδιαφέρον. Και έτσι με έβαλε στο τριπάκι.
Ο Θωμάς λοιπόν, για τις ανάγκες του αυτοσχεδιασμού μας θα έκανε την νοικοκυρά που πετάει άτσαλα τα σκουπίδια της, χύνοντας αρκετά παραέξω. Εγώ θα ήμουν ο ευσυνείδητος περαστικός πολίτης που θα της έκανε παρατήρηση.
Ok, απέτυχα παταγωδώς. Ο Θωμάς με 1.80φεύγα ύψος, τζινάκι, t-shirt να κάνει ότι αδειάζει σακούλες σκουπιδιών μέσα σε καφετέρια με την μουσική να παίζει αφύσικα δυνατά. Ανταλλάξαμε κάποιες προτάσεις βέβαια («Τι κάνεις εκεί μωρή; Τα αδειάζεις όλα χάμω», «Κοίτα την δουλειά σου άνθρωπε μου!»), αλλά η αλήθεια είναι ότι βρέθηκα προ εκπλήξεως για την αμηχανία του πράγματος. Και την γελοιότητα του σκηνικού. Με όλα αυτά υπέθεσα ότι δεν θα τα κατάφερνα στον τομέα της υποκριτικής.
Βέβαια το βραδάκι που ξάπλωσα στο κρεβάτι, ξαναέγινα ταυτόχρονα και η νοικοκυρά και ο ευσυνείδητος. Και έφτιαξα μερικά πιο συνετά και πειστικά σκετσάκια. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα. Και ξαναείπα, λες να μου ταιριάζει;
Τρέμε Ντε Νίρο.