Εοσφορικά σημεία

Οι εποχές δεν ξεχωρίζουν από τις κλιματολογικές αλλαγές αλλά από τις τηλεοπτικές προβολές. Το πάσχα θα δείς τον Τζεφιρέλι σου, καλοκαίρι θα σε βρει με το χιλιοπαιγμένο ρετιρέ στο Mega, φθινόπωρο μυρίζει με το που σκάσουν μυτη τα σποτ για τα υπεργαματά, ευρωπαϊκα γυφτολαϊκά σήριαλ ενώ τα χριστούγεννα δεν έχουν νόημα χωρίς Τσέβις Τσέις (μου διαφεύγει ο τίτλος της ταινίας - αυτή που στολίζει το σπίτι του με 100.000 λαμπάκια ντε).

Ξυπνήστε με όταν είναι να πεθάνω ε.

Illusions

Το κακό με τις παραισθήσεις είναι ότι άπαξ και τις αντιληφθείς, δεν μπορείς να πείσεις πάλι τον εαυτό σου ότι είναι αληθινές...

Δώσεεεεεεεεε

Λες τελικά;

Είναι πολλά τα λεφτά (που φάγαμε) Άρη...

Jeffrey is on world tour και οι υπόλοιποι παρακολουθούμε από τον καναπέ το πέπλο φιλελληνισμού που σκεπάζει στο διάβα του ο mr. Papandreou. Κολητούς όπως φαίνεται ψάχνει ο Γιωργάκης πάντως και όχι τσέπη. Αφού το είπε ξεκάθαρα ρε παιδιά, η χώρα έχει καλύψει τις ανάγκες τις μέχρι μέσα Μαρτίου. Νοίωστε την ζεστασιά της οικονομικής ασφάλειας λέμε. Όλα ρολόι.

Πέρασε και η εβδομάδα εθνικής προσβολής με τα κωλοδάχτυλα του Focus. Μπουχτίσαμε να ακούμε τους λαϊκισμούς του κάθε πικραμένου, ο οποίος σήκωσε λάβαρα και καρυοφύλλια και θυμήθηκε τις αποζημιώσεις που μας χρωστάνε από την κατοχή. Αποζημιώσεις που ουδείς κερατάς θυμήθηκε να διεκδικήσει 60 χρόνια τώρα, προς τιμήν της "κάνω την πάπια" στάσης που κρατά διεθνώς η χώρα απ'την μεταπολίτευση και έπειτα.

Μήπως (λέω μήπως) σωστά μας προσάπτουν τον τίτλο του αδιόρθωτου μαλάκα στην Ευρώπη; Και αυτοί που κάνουν λόγο για υπέρμετρη ασέβεια στην παραποίηση της Αφροδίτης της Μήλου ας κάνουν μια σύγκριση του γεγονότος με τα χημικά που έριξαν στον Γλέζο και τα επεισόδια ΠΑΝΩ στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και μετά ελάτε και πείτε μου ποίος σέβεται περισσότερο και τι.

Όσο για τις προτάσεις του απλού Γερμανικού λαουτζίκου να πουλήσουμε την Ακρόπολη και τα ακριτικά νησιά για να ξεχρεώσουμε, έχω να πω ότι τρέμω στην ιδέα. Τρέμω γιατί πιστεύω ότι υπάρχουν άπειροι αποστάτες και προδότες σε αυτήν την χώρα που θα το βρουν φανταστική ιδέα.

Τουτέστιν, για να μάθουμε και κάτι: παραφράζοντας το απόσπασμα της ΓΕΝΕΣΙΣ, ο λαός έπλασε κατ'εικόνα και καθ'ομοίωση τους εκπροσώπους του. Χωρίς σοφία όμως.

Όπως και νάχει, εισήλθαμε σε χαλεπούς καιρούς. Ακόμα και όσες αγόραζαν σαμπάνιες, δεν θα τις χαραμίζουν πλέον στο μουνί τους.

Με φρίκη πάντως διαπιστώνω την τροπή που έχει πάρει το sanitarium. Ξεκίνησε με σκοπό να βγάζω κάποια σώψυχα, να ξεθυμάνω κάποια αισθήματα με λέξεις και κατέληξε εκπομπή του Πρετεντέρη (μεγάλη προσωπικότητα). Έπεσε και θύμα των μοχθηρών κουμμουνιστών και της βιομηχανίας επιμύκυνσης πούτσων... (βλ. spam comments)

oh hell...

Πολύ reunion ρε παιδάκι μου

Δεν μπορώ να ερμηνεύσω γιατί συμβαίνει αλλά τον τελευταίο μήνα σαν πολλοί να επανεφανίστηκαν στην ζωή μου. Παλίοι φίλοι και συμμαθητές, συμφοιτητές, ξεχασμένα φαντάσματα και άνθρωποι που είχα διαγράψει από την μνήμη μου απο καιρό.
Έρχονται δύσκολοι καιροί και μάλλον πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι σαν γροθιά, δεν εξηγείται αλλιώς η τάση προς τις παρελθοντικές σχέσεις...

So.. much... rage

Αισθάνομαι τόσο γέρος...

Αφού σκέφτομαι να πλασάρω τον ιδρώτα μου σαν κρέμα γήρανσης Σε μικρά βαζάκια της ROC.

GYRANDEX: Για όλους όσους αισθάνονται ότι αξίζουν πολλά ενώ στην πραγματικότητα είναι σκατοσακούλες.

Αγοράστε τώρα.

Θυμάσαι;

guess not.

Χριστουγεννιάτικο

Πάρτε και ένα βιντεάκι να μπείτε στο κλίμα

Όταν βρέχει...

...δεν γίνονται επαναστάσεις.

Βέβαια όπως όλα τα πράγματα σε αυτήν την χώρα έτσι και η επανάσταση έχει διαστρεβλωμένη έννοια. Είναι συνώνυμη με το ριφιφί.

Το λάδι στην φωτιά έπεφτε άφθονο τις προηγούμενες μέρες. Ο Τσίπρας ευθαρσώς δήλωσε ότι δεν μετανιώνει για τα περσινά «Δεκεμβριανά», τα media συνεχίζουν να κανιβαλίζουν την μνήμη του Αλέξη με δακρύβρεχτα επετειακά αφιερώματα και ο υπουργός δικαιοσύνης προχώρησε σε επίδειξη ισχύος ώστε να αποτρέψει το περσινό μπάχαλο. Με άλλα λόγια οι σύγχρονοι καταπατητές της δημοκρατίας προσπαθούν να αποτρέψουν τους αντιεξουσίαστες στο να την καταλύσουν. Πόσο ειρωνικό ακούγεται αυτό; Πόσο οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα;

Το ριφιφί ευτυχώς δεν συνέβη αν εξαιρέσουμε κάποια μικρής έκτασης επεισόδια από τους γνωστούς-άγνωστους που αφορμή ζητούν με κάθε ευκαιρία και τις 177 (μέχρι τώρα) προσαγωγές σε Αθήνα. Και φυσικά μέσα σε έναν χρόνο δεν άλλαξε τίποτε στις παγιωμένες τακτικές της Ελληνικής Αστυνομίας, πόσο μάλλον στην δυσβάσταχτη Ελληνική πραγματικότητα. Η οργή έδωσε για άλλη μια φορά την θέση της στην συναίνεση.

Πριν από 24 χρόνια άλλη μια σφαίρα έκοψε το νήμα της ζωής του συνομήλικου με τον Αλέξη, Μηχάλη Καλτέζα. Ακολούθησε μια σειρά επεισοδίων βίας από τον δικαίως οργισμένο ελληνικό λαό μέχρι που η υπόθεση κλείστηκε στο χρονοντούλαπο.

Οπότε με μαθηματική ακρίβεια το περιστατικό του Γρηγορόπουλου οδηγείται και αυτό στην ογκώδη μαύρη παρακαταθήκη της Ελλάδας. Δεν θα παραμείνει τίποτε παραπάνω από μια θολή, δυσάρεστη ανάμνηση για τον κόσμο που θα την ανασκαλίζει μόνο σε κάθε μελλοντική περίπτωση κρατικής βίας. Ένας επαναστατικός παιάνας για την γενιά καρμπόν που ταξιδεύει στο βάθος των αιώνων, αυτή των δήθεν αντιεξουσιαστών και των αιώνια ρομαντικών δημοκρατών. Μια μορφής εξιλέωση και ένα μίνι δείγμα θάρρους από μια ομάδα ανθρώπων που κατά τα άλλα έχει μάθει τόσο επιτυχημένα να το βουλώνει και να ρουφάει το αυγό της.

Όπως και νά χει εγώ αρνούμαι να αγιοποιήσω ή να κάνω σημαία μου ένα αμούστακο παιδί που δεν πρόλαβε να διαμορφώσει ορθή άποψη για την κοινωνία που έζησε. Αν μη τι άλλο γιατί το θεωρώ το λιγότερο ανήθικο. Και για τον ίδιο αλλά και για την οικογένεια του.

Καλό βράδυ.

Απορία

Αφού έχουμε τόσο πλούσιο λεξιλόγιο γιατί έχουμε τόσο μεγάλο πρόβλημα στο να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους;